Ego-staattherapie draait om het idee dat onze geest een eigenzinnig team van verschillende personages is, elk met een eigen persoonlijkheid – zoals je innerlijke kind dat nog aan het helen is, of die controlerende stem die af en toe opduikt. De therapie vindt zijn oorsprong in de psychodynamische therapie en leent technieken uit gezins- en groepstherapie, waardoor ze zeer veelzijdig is. Deze benadering werd ontwikkeld door John G. Watkins en Helen Watkins, twee psychotherapeuten die zich verdiepten in hypnose, dissociatie en de complexiteit van meervoudige persoonlijkheden. Het is alsof je de verschillende delen van jezelf leert kennen, zodat je balans en genezing kunt vinden!
Wanneer therapeuten het hebben over ‘ego-staten’, spreken ze vaak over een ‘familie van zelven’. Begrijp me niet verkeerd: dit betekent niet dat iemand meerdere persoonlijkheden heeft. Het gaat erom hoe we allemaal verschillende identiteiten en rollen in ons leven combineren. Denk er maar eens over na: een vrouw kan een felle beschermer zijn voor haar kinderen, maar als ze bij haar eigen moeder is, voelt ze zich misschien weer dat bange kleine meisje. Ego-staattherapie draait om het herkennen van deze verschillende rollen en het samenbrengen ervan tot een meer samenhangend zelfbeeld.
Ego-staten zijn eigenlijk gewoon manieren waarop we ons aanpassen aan de ups en downs van het leven, niet iets waarmee we geboren worden. Soms kunnen we echter vast komen te zitten in een van die staten, of beseffen dat een bepaalde rol ons niet langer helpt. Iemand die bijvoorbeeld in zijn of haar jeugd misbruik heeft meegemaakt, kan vast komen te zitten in die angstige kinderrol, wat kan leiden tot angst, moeizame relaties en andere patronen die hem of haar niet langer dienen. Het doel van deze therapie is mensen te helpen zich te bevrijden van oude, onbehulpzame rollen en gezondere, meer functionele manieren van leven aan te nemen.
1. Verwarde egotoestand: Dit is als dat deel van jezelf dat nog steeds worstelt met een moeilijke ervaring – iets traumatisch dat je nog niet volledig hebt verwerkt. In deze toestand reageer je misschien emotioneel zonder echt te begrijpen waarom. Het is belangrijk om deze gevoelens te verwerken om te helen en verder te kunnen gaan.
2. Conflicterende egotoestand: Stel je een touwtrekken in je hoofd voor. Deze toestand ontstaat wanneer verschillende delen van jezelf met elkaar in conflict zijn, wat een gevoel van innerlijke strijd creëert. Egotoestandtherapie richt zich op het in harmonie brengen van deze conflicterende delen, zodat je meer innerlijke rust kunt vinden.
3. Retro-egotoestanden: Deze zijn als oude vrienden die vroeger behulpzaam waren, maar dat misschien niet meer zijn. Ze doen geen kwaad, maar ze kunnen op de verkeerde momenten opduiken. Het doel is om deze toestanden te helpen begrijpen wanneer het gepast is om weer in je leven te verschijnen, zodat ze weer nuttig worden.
4. Normale egotoestanden: Dit zijn de gezonde, evenwichtige delen van jezelf die je gemakkelijk kunt herkennen en accepteren. Ze vechten niet met elkaar en ze helpen je je aan te passen.
Ego-staattherapie is doorgaans een kortere, meer gerichte aanpak in plaats van een langdurig traject dat jaren duurt. Veel therapeuten combineren deze methode met andere therapieën, zoals cognitieve gedragstherapie, om verschillende ego-staten te behandelen. Een aanzienlijk aantal therapeuten integreert ook hypnose in hun praktijk, waardoor ego-staattherapie een populaire keuze is voor mensen die hypnose effectief vinden. Hoewel deze vorm van therapie relatief nieuw is – pas zo’n 25 jaar oud – heeft onderzoek aangetoond dat het echt kan helpen bij een breed scala aan problemen, waaronder posttraumatische stress.
Kortom, ego-staattherapie biedt een frisse en effectieve manier om de verschillende delen van onszelf te begrijpen en te beheersen, waardoor we een gezonder en meer bevredigend leven kunnen leiden.
